Pałac w Lubostroniu

W architekturze klasycystycznej bardzo popularne stały się pałace i dwory. Najczęściej były to budynki piętrowe lub parterowe z portykiem kolumnowym. Wokół budowli jako nowy element pojawił się malowniczy, naśladujący naturę park pejzażowy. Spośród wielu takich zabytków w Wielkopolsce na uwagę zasługuje pałac w Lubostroniu. Budowla zwieńczona jest kopułą, na której stoi wykonany z brązu posąg Atlasa podtrzymującego jedną ręką kulę ziemską. W elewacji frontowej znajduje się kolumnowy portyk (osiem kolumn w dwóch rzędach), zwieńczony tympanonem. Na fryzie tympanonu widnieje napis po łacinie: „Sobie, Przyjaźni i Potomkom 1800" oraz herby rodu. Imponująca jest trójkondygnacyjna okrągła sala w centralnej części pałacu. Należy do najwspanialszych polskich wnętrz klasycystycznych, które mimo bogactwa dekoracji jest monumentalne i surowe. Ciekawymi akcentami wystroju wnętrza są stiukowe płaskorzeźby, których tematyka została zaczerpnięta z historii Wielkopolski.

Przedstawiono w nich sceny z bitwy pod Płowcami, bitwy pod Koronowem oraz królową Jadwigę przyjmującą Krzyżaków w Inowrocławiu. Na posadzce sali umieszczono herby Polski i Litwy. Szerokie schody prowadzą na parter budynku, gdzie mieszczą się sale reprezentacyjne. Zbiory sztuki znajdujące się w rezydencji zostały zrabowane przez Niemców w czasie II wojny światowej. Obok pałacu stoi klasycystyczna oficyna (budynek mieszczący kuchnie, mieszkania dla służby lub pokoje gościnne) z końca XVIII wieku, zwana „starym domem". Klasycystyczne są również stajnia i wozownia z początku XIX wieku. Rozplanowany około 1800 roku park krajobrazowy o powierzchni 37 ha przechodzi stopniowo w las. W parku rosną okazałe buki, lipy i platany, tworzące piękne aleje. Lubostroń gościł wielu wybitnych Polaków, między innymi Adama Mickiewicza i Wincentego Pola.